Kinderen die een lage leerprestatie hebben krijgen regelmatig te horen dat ze beter een jaartje over kunnen doen. Hierdoor rijpen ze een extra jaar en dit zou beter zijn op de sociaal-emotionele ontwikkeling.
Is blijven zitten de moeite waard?
Voor kinderen is het in eerste instantie uiteraard niet leuk om te doubleren. Nieuwe kinderen, soms een nieuwe leerkracht en weer dezelfde stof die behandeld wordt.
Maar als hierdoor het kind zich beter gaat voelen in zijn klas en ook nog eens beter gaat presteren is dat zeker de moeite waard.
Maar heeft doubleren wel zin?
Maar onderzoek heeft dit nog niet uitgewezen. Eerder het omgekeerde. Een onderzoek van Bauke Bijma wijst namelijk het volgende uit: “wanneer op grond van slechte leerprestaties besloten wordt tot zittenblijven moet in ogenschouw genomen worden dat er slechts tijdelijke verbeteringen zullen optreden. Na verloop van tijd zullen zittenblijvers zeer waarschijnlijk opnieuw slecht presteren.
Wanneer sociaal-emotionele overwegingen, zoals een slechte werkhouding of gebrek aan zelfvertrouwen ten grondslag liggen aan de beslissing van een doublure dan moet worden bedacht dat zittenblijven eerder een versterking dan een verbetering van negatieve gevoelens ten opzichte van zichzelf en school teweeg kan brengen.”
Marieke Bunt heeft ook een scriptie geschreven over doubleren. Zij geeft aan dat het doubleren wel zin heeft wanneer het kind achterblijft bij klasgenoten en het niet lukt om tegemoet te komen aan de onderwijsbehoeften van het kind.
Mijn mening over doubleren
Marieke Bunt slaat de spijker op zijn kop. Het kan uiteraard beter zijn voor het kind om mee te gaan met zijn klas, maar als er vanuit de school niet voldoende aandacht gegeven kan worden moet er wel een oplossing komen. En dat is tot nu toe nog doubleren.
